این آخرین پست من درین وبلاگ خواهد بود.باید بروم وقت رفتن است

باید خود شد خودی که با توست خودی که هیچگاه و هیچگاه به تو دروغ نخواهد گفت خودی که با خنده هایت می خندد با اشکهایت اشک میریزد و به نگاهی از تو سرمست میشود

خودی که تو را به آسمان خواهد برد و دو بال تو برای پرواز خواهد شد.

و گاه تو را در زمین میان انسانهای هزار چهره به گردش در می آورد تا از تکاپوی رود و ایستادگی کوه و گرمی افتاب و سرمستی بلبلان برای خود نغمه زندگی ساز کنی

و بدانی که زندگی نه دیروز است و نه امروز است و نه فردا که دیروز گذشته است و امروز می گذرد و بر فردا زمانی نیست.

زندگی یعنی از لذتها لذت ببر ُ رنج ها را بپذیر و با هر آنچه که باید ُ به مبارزه برخیز.

و بدان که تو در آفرینش بی همتایی که مانندی چون تو نیست " خود را دریاب". "خود" برای همیشه ی توست چون تو همیشگی هستی ُ جاودان و نامیرا.

آرزوهایتان رنگ حقیقت باد

          خدانگهدار

         رها